Door verpleegkundige Anette Kjær Seidler, Seidlerprivatecare.dk
Ongeacht de leeftijd is beweging essentieel voor zowel onze fysieke als mentale gezondheid. Een fijne wandeling in de natuur kan wonderen doen voor iedereen en staat hoog op de lijst van dingen die we associëren met levenskwaliteit.
Levenskwaliteit draait niet alleen om vrij zijn van ziekten, maar ook om te genieten van de kleine pleziertjes in het leven, zoals bijvoorbeeld een wandeling in de natuur. Onderzoek heeft aangetoond dat natuurervaringen onze zintuigen stimuleren, ons humeur verbeteren en direct stressverlagend werken omdat het cortisolniveau daalt wanneer we in de natuur zijn. In de natuur krijgen we via onze zintuigen het gevoel onderdeel te zijn van deze omgeving. Dit gevoel ligt diep verankerd in de mens als een positieve ervaring en zorgt voor rust en balans.
Zowel jong als oud kan hulp nodig hebben om kracht en mobiliteit terug te winnen na bijvoorbeeld een blessure, operatie of ziekenhuisopname. In de revalidatieperiode kunnen hulpmiddelen van verschillende aard nodig zijn voor een kortere of langere tijd. De rehabiliterende invloed van de natuur op onder andere stress, depressie, angst, PTSS, dementie en vele andere aandoeningen krijgt steeds meer erkenning binnen de manier waarop we kijken naar behandeling en revalidatie.
Voorbeeld uit het echte leven:
Als privéverpleegkundige bezoek ik Ida (een fictieve naam) en ben door haar familie op de hoogte gebracht van haar loopproblemen na een heupoperatie. Mijn taak is om Ida te helpen met haar revalidatie. Ida woont in een fijn huis, vlakbij een prachtig natuurgebied waar ze vroeger vaak kwam. Haar mobiliteit is duidelijk beperkt en ze gebruikt een rollator om zich in huis te verplaatsen. Haar manier van lopen laat zien dat ze niet is gerevalideerd. Tijdens ons eerste gesprek over de revalidatie is Ida erg sceptisch en heeft ze moeite te geloven dat ze ooit weer zelfstandig en veilig buiten zal kunnen lopen. Ze voelt zich angstig bij de gedachte om weer veilig buiten te zijn.
In ons eerste gesprek vertelt ze dat ze al meer dan drie maanden niet buiten haar huis is geweest. Dit komt onder andere door haar beperkte mobiliteit, angst om te vallen en het ontbreken van een netwerk dat haar hierbij kan helpen. Begrijpend hoe belangrijk het is voor onze mentale gezondheid om buiten in de natuur te zijn en tussen andere mensen, zorg ik ervoor dat er dezelfde dag nog een huur-rolstoel wordt geleverd. Ik zorg dat Ida zich goed aankleedt en neem haar mee naar de prachtige natuur rondom haar woning. Tranen rollen over Ida's wangen. Niet vanwege het weer, maar van vreugde omdat ze weer de wind in haar haar kan voelen, het gekwaak van de eenden bij de vijver kan horen, de bladeren in de bomen kan zien bewegen, de geur van aarde kan ruiken en het geluid van spelende kinderen kan horen op de nabijgelegen speeltuin. Na de wandeling is Ida's motivatie voor revalidatie veel positiever. Haar ogen stralen nu ze praat over weer zelfstandig buiten kunnen zijn.
Ida is inmiddels goed gerevalideerd, de rolstoel is teruggebracht, en ze geniet weer volop van de natuur, als het niet dagelijks is, dan toch meerdere keren per week, ondersteund door haar rollator, haar teruggewonnen spierkracht en de prachtige natuur.
*Ida heeft toestemming gegeven om haar positieve verhaal te delen.
